Goddelijk, zo omschreef Giorgio Vasari in het boek Levens zijn tijdgenoot Michelangelo Buonarroti. Ook om de talenten en het werk van Leonardo da Vinci, Rafaël Santi en Titiaan Vecelli te benoemen, gebruikte de schrijver superlatieven. Vasari’s favorieten zouden door de opdrachten van de Florentijnse en Venetiaanse kooplieden en de pausen in Rome hun talenten tot volle bloei laten komen. We kennen natuurlijk de Mona Lisa, Sixtijnse kapel, Stanze en Venus van Urbino, maar het oeuvre waar deze beroemde werken toe behoren is deels onbekend. Docent Martijn Pieters geeft de grote vier elk een eigen lezing. Elke lezing vertelt het levensverhaal van de kunstenaar aan de hand van zijn werken, waarbij er ruime aandacht is voor de ontstaansgeschiedenis, iconografie en functie van de desbetreffende kunstwerken.   Prijs:

Omdat de grote vier zo veelzijdig waren, moet Martijn keuzes maken. Hij kiest ervoor om Leonardo da Vinci als schilder en Michelangelo alleen als beeldhouwer te volgen, ondanks hun verbluffende prestaties op andere terreinen. Op die manier kan er aandacht gaan naar onbekend werk, zoals Da Vinci’s De Madonna met de anjer en Michelangelo’s Christus van de wederopstanding. Van Rafaël en Titiaan wordt aan de hand van altaarstukken, allegorieën en portretten een vrij volledig beeld van hun ontwikkeling geschetst.

Prijs: <@prijs@>