De Watergraafsmeer staat in de rijke Nederlandse traditie van droogmakerijen. De polder dateert uit de zeventiende eeuw en heeft met Frankendael  Amsterdams enige overgebleven zeventiende-eeuwse buitenplaats. Het, in de Engelse landschapsstijl ontworpen park heeft twee historische tuinen -een stijltuin en een landschapstuin-en een zonneweide en moeras. Aan de Middenweg staat nog het Rechthuis, dat is gebouwd in 1777 ter vervanging van het oorspronkelijke gebouw uit de zeventiende eeuw. In de Watergraafsmeer zie we, net als in andere uitbreidingswijken uit de eerste helft van de twintigste eeuw, de hoogwaardige architectuur van volkshuisvesting, kerken en scholenbouw. Fraaie voorbeelden van de Amsterdamse School staan naast bijzondere architectuur uit zowel het traditionalisme als het modernisme. Wandel mee met Oene Dijk langs deze wonderen van architectuur in de Watergraafsmeer.

Niet alleen de architectuur is van vaak hoge kwaliteit, ook op stedenbouwkundig gebied valt er veel te beleven. Het  Linnaeushof, ontworpen door Alexander Kropholler, geeft een haast middeleeuwse intimiteit, met centraal de Hofkerk (Parochiekerk van de Heilige Martelaren van Gorcum), eveneens van Kropholler. Naast veel hoogwaardige woningbouw, zoals op de hoek Linnaeusparkweg-Fraunhoferstraat, van architect Gerrit Jan Rutgers,  in de Amsterdamse School stijl, kent de Watergraafsmeer meer prachtige gebouwen in deze rijke expressieve architectuur, zoals het Telefoonkantoor van architect Albert Boeken met sculpturen van Hildo Krop.