Mark Rothko wilde extase, tragiek en euforie vangen in verf. Zijn monumentale kleurvlakken lijken soms te vibreren en kunnen je als toeschouwer volledig omarmen. Achter deze overweldigende ervaring van kleur schuilt ook een uitzonderlijke vakman, die met verf en techniek zijn eigen wereld vormgaf.

Krachtige kleuren als emotie

Rothko (1903-1970) begon met haast surrealistische schilderijen, zoals Slow Swirl at the Edge of the Sea uit 1944. Vanaf 1946 ontstonden zijn beroemde Multi-forms, waarin zwevende kleurvlakken steeds abstracter werden. Van intense gelen tot sombere paarse nuances: Rothko ontwikkelde zich hier stap voor stap van figuratieve kunst naar abstract expressionisme. Die transformatie verliep in geleidelijke stappen en was allesbehalve vanzelfsprekend.

Verdwijnen in het schilderij

Na 1958 richtte Rothko zich nog sterker op de directe ontmoeting tussen schilderij en toeschouwer. De vele dunne, transparante verflagen creëren een bijzondere diepte, waardoor zijn kleurvlakken bijna lijken te ademen en een spirituele ervaring kunnen oproepen. Slaagt Rothko er ook werkelijk in om je mee te voeren op die innerlijke reis? En wat is er zo bijzonder aan zijn werk, wat we juist bij hem en nergens anders zien? Ontdek het tijdens dit meeslepende college van Benno Hillebrand.

Sta je ingeschreven voor een activiteit in een zaal op locatie?

• Je ontvangt uiterlijk 7 dagen voor aanvang per e-mail je bewijs van deelname met de benodigde informatie.

Sta je ingeschreven voor een ONLINE activiteit?

• Je ontvangt 1 uur voor aanvang een link waarmee je de activiteit via het platform Webinargeek kunt bijwonen.
• Binnen 2 werkdagen ontvang je een link waarmee je de registratie van de activiteit nog 7 dagen kunt terugkijken.