Utopia 1900-1940

Een ronkende lezing over expressionisme en constructivisme bij Utopia 1900-1940 in De Lakenhal. De tentoonstelling illustreert hoe deze avantgarde-bewegingen elk naar een 'nieuwe mens' streefden. Constructivisten geloofden in het collectief, expressionisten in individuele vrijheid. Over één ding waren ze het wél eens: weg met het verleden! Naast schilderkunst toont Utopia ook film, architectuur, dans, theater, design en fotografie uit het begin van de twintigste eeuw. Zo worden werken van Malevich, Lissitsky, Kirchner en Nolde geflankeerd door revolutionaire ontwerpen voor theelepeltjes en wolkenkrabbers.

 

Prijs:

Het fenomeen Utopia wordt in 1516 door Thomas More geïntroduceerd. In het gelijknamige boek schetst hij een ideale maatschappij op een denkbeeldig eiland in de Stille Zuidzee. Al voor de eerste wereldoorlog heerst er een wijdverspreid gevoel dat het radicaal anders moet en leeft het idee van een utopische samenleving weer op. Kunstenaars waren bereid om een maatschappelijke en artistieke revolutie te ontketenen. Daarbij liepen constructivisten en expressionisten voorop. De constructivisten hanteerden radicale vormvernieuwingen als wapen. De expressionisten lieten zich in hun zoektocht naar vrijheid en onbevangenheid inspireren door primitieve culturen. Deze twee geloofsrichtingen naast elkaar te zien, maakt de tentoonstelling extra interessant. De vraag dringt zich op wat deze vurige wereldverbeteraars van onze tijd zouden vinden. Zijn wij hun nieuwe mens?

Prijs: <@prijs@>
(Excl. entree tot het museum)