Paard en Ruiter

Waar waren de Grieken zonder hun strijdwagens? Hoe groot zou het rijk van Djengis Khan zijn geweest als hij te voet had moeten gaan? De thematentoonstelling Paard en Ruiter in het Allard Pierson Museum in Amsterdam gaat in gestrekte draf door de hippische geschiedenis van de oude Grieken en van de Mongolen ten tijde van Djenghis Khan.
 
Prijs:

Mooier toeval bestaat haast niet. Pal tegenover het Allard Pierson Museum staat een ruiterstandbeeld van een jonge Wilhelmina geparkeerd. Een beeld van klassieke allure, want mens en paard vormen sinds mensenheugenis een oersterk span. Op Paard en Ruiter wordt allereerst de rol van dit thema in de Griekse oudheid onder de loep genomen. Homerus vermeldt strijdwagens en het gebruik van paarden in zijn Ilias en Odyssee, en archeologische vondsten tonen paarden in talrijke scènes uit de mythologie, religie, jacht en spelen. Ook op Griekse vazen zijn ze veelvuldig afgebeeld. De Atheense cavalerist Xenophon (430-354 v.Chr.) heeft in Paardrijden een uitgebreide handleiding geschreven over de ruiterij en de verzorging van het paard. Met zijn cavalerie maakte Alexander de Grote zijn beroemde veroveringstocht tot aan de Indus. De relatie tussen hem en het paard Bucephalus zou mythische vormen aannemen. In het tweede deel komen de stepperuiters aan bod die onder aanvoering van Djenghis Khan het Mongoolse rijk tot het grootste imperium uit de wereldgeschiedenis maakten. In rotsspleetgraven werden kokers, pijlen, reflexbogen, zadels, stijgbeugels en leren tassen gevonden én het oudst bekende exemplaar van de paardenkopviool: hét nationale instrument van Mongolië.

Prijs: <@prijs@>
(Excl. entree museum)