De impressionisten en de Salon des Refusés

Deze lezing door kunsthistorica Sophie van Steenderen plaatst voorlopers, tijdgenoten en navolgers van het impressionisme tussen sympathisanten en tegenstanders. Er komen kunstwerken voorbij van bekende impressionisten zoals Monet en Renoir. U ziet vergelijkingen met voorlopers zoals de romantische schilder Delacroix, Daubigny, die bij de Barbizon-vernieuwers hoort en Gérôme, die vasthield aan het Franse neoclassicsme.

Tijdens de lezing gaat uw docent dieper in op deze spannende en revolutionaire periode uit de kunstgeschiedenis.

In Frankrijk maakte de beeldende kunst in de negentiende eeuw spectaculaire ontwikkelingen door. Naast de romantische school, met als meest bekende vertegenwoordiger Delacroix, vierden ook het (neo) classicisme en realisme hoogtij. Bekende schilders als Gérôme, Millet en Corot waren academisch geschoold en schilderden alles precies zoals ze het zich in hun fantasie voorstelden. Mythologische verhalen, Bijbelse en historische gebeurtenissen waren de gangbare onderwerpen die hoog in aanzien stonden. Wie naam wilde vestigen probeerde in de Salon te exposeren. De selectie van de leden van de Academie des Beaux-Arts was streng: zij bepaalden wat mooi was! De jury kon carrières maken en breken. Vrije geesten, jonge kunstenaars protesteerden steeds luider. Toen in 1863 meer dan de helft van de ingezonden kunstwerken werk geweigerd escaleerde de situatie. Het resultaat? Een Salon voor geweigerden! Het ging niet zonder slag of stoot maar op termijn werd deze nieuwe Salon een broedplaats voor een nieuwe ambitieuze groep schilders.