Couperus en de oudheid

Als geen andere Nederlandse schrijver wist Louis Couperus de klassieke oudheid tot leven te wekken. Hij voelde zich een 'gereïncarneerde Romein’ en woonde jarenlang in Rome en Florence. Dit jaar wordt op veel plaatsen zijn 150ste geboortedag herdacht. De lezing Couperus en de oudheid door Liesje Schreuders ( o.a. redacteur bij het Louis Couperus Genootschap) is een aanvulling op de gelijknamige tentoonstelling in het Rijksmuseum van Oudheden. Hier prijken de mooiste uitgaven van Couperus’ oudheidromans naast eeuwenoude voorwerpen uit de museumcollectie.

 

 

 

Prijs:

Van jongs af aan legde Louis Couperus (1863-1923) een bijzondere belangstelling voor de oudheid aan de dag. Van zijn vader leerde hij Latijn en hij verdiepte zich al jong in Horatius en Ovidius, Vergilius en Tacitus – literatuur die hem blijvend zou beïnvloeden. Het carpe diem, pluk de dag, van Horatius was hem op het lijf geschreven. Couperus’ reizen naar Italië en zijn langdurige verblijf in het Zuiden inspireerden hem tot het schrijven van tientallen romans, novelles, verhalen en feuilletons die de oudheid tot onderwerp hebben. Meesterwerken als De berg van licht (1905), De komedianten (1917) en Iskander (1920) blinken uit door inlevingsvermogen en vertelplezier. Bovendien bieden deze romans een bijzonder inzicht in Couperiaanse thema’s als noodlot en decadentie.

‘Om niets wat mij geleerd werd, heb ik zoo een verrukte emotie gekend, als toen de Olymp voor mij open ging en ik al die goden zag en godinnen. Ik vond het iets heerlijks, luisterde aandachtig toe, schreef alles op, was in een koorts om al die plotse schoonheid.’

Prijs: <@prijs@>
(Excl. entree tot het museum)